Bergþór Ólason steig nýverið í pontu á þingi og lýsti yfir óánægju með skúlptúr tileinkaðan borgaralegri óhlýðni sem staðið hefur við Austurvöll frá árinu 2012. „Grjótið ljóta“, eins og hann kallar það, er minnisvarði um búsáhaldabyltinguna. Bergþóri finnst ekki við hæfi að upphefja slíkan ósóma og alveg fráleitt að núverandi þingmenn þurfi að gjalda fyrir mistök forvera sinna.
Miðillinn hafði samband við vin sinn Begga til að spyrja hann betur út í málið og hvort það væri eitthvert verk sem hann gæti hugsað sér að koma þar fyrir í staðinn.
„Ég vil fá séra Friðrik aftur,“ segir Beggi ákveðinn. Styttan af séra Friðriki Friðrikssyni(158) var mikið til umræðu hér um árið en ákvörðun var tekin um að fjarlægja hana eftir að umræða um níðingshátt og perraskap prestsins spratt upp í kjölfar útgáfu á ævisögu hans.
„Það er svo sorglegt hvernig farið var með styttuna af þeim góða manni. Hann var náttúrulega enginn dýrlingur þannig séð, en enginn er jú fullkominn. Alþingismenn í dag eru hið prúðasta fólk og engin ástæða til að glenna þennan tortryggna hnullung framan í okkur dag eftir dag. Það erum jú við sem stöndum vörð um siðferði mannanna, bæði þeirra lifandi og dauðu.
Vókið vill alltaf bara grafa yfir og fjarlægja það sem slæmt er og sleppa því að fyrirgefa fólki. Best væri náttúrulega bara að hafa hann hérna fyrir utan, þá gæti maður haft auga með honum og séð til þess að hann sé ekkert að þukla á drengnum. Maður gæti sagt við hann á leiðinni til vinnu: „Vertu til friðs, séra Friðrik, og haltu þig á mottunni! Annaðhvort það eða bara eitthvað fallegt málverk eftir Tolla.“
